Kaderim ( Bağbozumu )

Çekerken sensizliğin yaslı yorgunluğunu Gözlerinden aktı içime bu tuzlu gözyaşları Bu acılar dudaklarından bulaştı dudaklarıma Bu yıllanmış hüzünler benim değil Umutsuzsam, bitkinsem bir eski sevda yüzünden Yağmursuz bulutlar gibi kararttın gökyüzümü Bilirsin sana bu ilk yenilgim değil. Akdeniz ufuklarında yok tedirginliğim Bir akşamüstü usulca çalınmasın kapım Duymayayım merdivenlerde ayak sesi Uçar gider aklım başımdan anlatamam Bir yay gibi boşalır yüreğim sana doğru Ürkek bakışlarım korunmak ister gel gör ki Tuz ekmedikçe ellerin yaralarıma Günler gün değil, mevsimler mevsim değil Oysa sensizliğe sürgünüm yıllardır Yıllardır yıldızlarca uzaklığın düşlerime Bana benden yakınlığın masallarda kaldı Kaleiçi ışıldarken gözbebeklerimde Yalnızım, umutsuzum üstelik çaresiz Bir ezgi bulabilsem öksüz duygularıma Günlerce, gecelerce ağlatabilirim seni Duyurabilmek için öksüz sitemlerimi Seslenebilmek için sana uzak uykulardan Binlerce kez ölüp ölüp dirilsem de anlıyorum Sana ulaşmak, sana tutunmak kaderim değil