Bir şiir arşivinin okunabilirliği, içindeki metinlerin aynı düzeni paylaşmasına bağlıdır. Aşağıdakiler yasak listesi değil, yüz binden fazla şiirin yan yana durabilmesi için üzerinde anlaştığımız birkaç alışkanlık.
Başlık
Şiirin adını gündelik yazım düzeniyle yaz: ne tümü büyük harf ne tümü küçük. Her Kelimenin İlk Harfi Büyük olsun — tam da bu cümlede olduğu gibi. Büyük harf bağırmak gibidir; şiirin sesi zaten kendi içinde.
Metnin sesi
Şiirin gövdesini de baştan sona büyük harfle yazma. Vurguyu harfin boyu değil, dizenin kendisi taşır.
İmza atmaya gerek yok
Şiirin içine ne kendi adını ne şiirin adını yaz; sonuna tarih de düşme. Arşiv bunların hepsini kendisi ekler — başlığı bir kez daha yazarsan okuyucu aynı adı iki kez görür.
Dizeler
Yeni dizeye geçmek için satır sonunda Enter'a bas; dizeleri "/", "---" ya da "…" gibi işaretlerle ayırma. Şiirin başında boşluk bırakma, bölümlerin arasına da tek bir boş satır yeter.
Bağlantı yok
Şiirin içinde site adresi bulunmaz; girilen bağlantılar kaydedilirken temizlenir.
Biçimlendirme kodu yok
Metni bir düzenleyiciden kopyalarken araya HTML etiketleri karışabiliyor. Şiir düz metin olarak saklanır: etiketler kaydedilirken temizlenir, dizelerin kendisi olduğu gibi kalır.
Bu kurallara uymayan şiirler
Bu düzenin dışına çıkan şiirler silinmez, yayına da doğrudan çıkmaz: editör onayını bekler. Onaydan sonra şiir sitede görünmeye başlar.
Kısa hatırlatma
- Başlıkta Her Kelimenin İlk Harfi Büyük olsun; tümü büyük ya da tümü küçük olmasın.
- Şiirin gövdesini baştan sona büyük harfle yazma.
- Şiirin ya da şairin adını metnin içine yazma, sonuna tarih düşme.
- Dizeleri Enter ile ayır; "/", "---", "…" gibi işaretler kullanma.
- Bölümlerin arasına tek bir boş satır bırak.
- Metne bağlantı koyma; girilenler temizlenir.
- HTML etiketi yapıştırma; şiir düz metin olarak saklanır.
Şiirini eklemek için üye panelindeki Şiirlerim ekranını kullanabilirsin.