Kâbus

Bir gece içine kasvet dolunca, -Kaçmaya bir yol yok veya bir geçit- Öyle sere serpe yatağa uzan da Ne bir söz söyle, ne bir ses işit! Yıldızlar uykuda, mehtap kapalı; Göz gözü görmüyor, herşey karaltı. Çaresizlik damarlarından kan çekiyorken Sen tek tek karşılıyorsun korkularını. Aniden parlıyan bir ateşle ortada Gülüşen siyah yüzler belirdi etrafda. Davullarla birlikte başlıyor müzik. İşte! Bir kurban daha seçti delilik. Bir gergefe geçmişçesine karabulutlar Yıldırımlar gökyüzünü işlemekteler. Sokağın karanlığında bir ağlıyan var. Duvarında yankılanır bütün bu sesler. Vaktidir, aç artık pencerelerini! Bir hayalet olur girerim odana. İpek kumaş gibi örterim de bedenini, Sıcacık buseler bırakırım yanaklarına. Böylelikle kurtulursun acılarından Yangının söner, gönlün ferahlar. Bilirsin sadece benim yanında kalan. Uzaklaşmıştır çoktan seni korkutanlar. Geçti, geride kaldı bütün olanlar. Hayalime sarıl ve bir güzel uyu! Kalbin yalnız ellerimde huzurla çarpar. Sen kollarımda tadarsın rahat uykuyu.