Adı Kolera

O her sabah tezgahıma Gül seren bir çingenedir Bütün cephelerde şarkıları var Notalardan ordular kurup salıyor üzerime Bir çarmıh kuruyor bedeninden Uçsuz bucaksız bir bozkır oluyor teni Maskesiz çırılçıplak Hiç bitmiyor kaşlarının gözleriyle kavgası Bir çizik atıyoruz zamanın bamteline Sonra şarkılarla dikiliyor gecenin yırtılan yeri Ezberimden okumaya devam ediyorum Yaralı bir yaz ikindisini Bulaşıcı olmanın gücü bundandır belki Bundandır dilin ruhu veremeyişi Bundandır acının tene yakışması Bir hecede tutuklu olmanın hali Adresi yok bir rüzgarın sesinde Anlam biraz daha kanatıyor kendini Bir adı da cinnet diye geçecek şiirlere Kimse bilmeyecek bu makamı Adına kolera dedik Her an boynunda taşıyor ipini Mecaz Dergisi Şubat 2000 sayısı