Zaman Ayarlı

Haylaz bir mısra kırınca tüm kitabeleri Bil ki bahar sırılsıklama kurmuş kendini Takvim yaprakları acımasız olmuştur Şarkılar söylenmiş şiirler okunmuştur Zeval vakti inceden sızıyorken kan Her cemre bir karmaşa bir korsan yolculuğa Başka bir mevsime bir başka vuruluşa... Ordaydın Orda canevimde Yaraya biraz daha tuz basarken zaman Hep aynı yalanın yalancısı Eksik ve hep yanıltan bir kirli tarihti yaz Bütün anılarda doludizgin Hayatı yanlış okumuş bir ömrün seyir defteri sanki Gez ve arpacığa eklenince gözlerin... Ordaydın Orda canevimde Virane bir bahtın omuzunda ağlarken zaman Son sıcağı da çekilince bedenden yazın Yeni dekorlarla hazana sarardı bir öykünün sahnesi Kanadı kırık bir ünlem gibi gidenlerin ardından Derinden çekilen bir of olurdu Beynimin kılcallarını zorlardı keman... Ordaydın orda canevimde Değdiği yeri kanatıp dağlarken zaman Kış uzun bir yoldu Ağıtlarla sarmaş dolaş Rüzgârın en delisi hırpalanmış dal Bir çığ gibi inerdi üstümüze Avcılardan avlardan arta kalan Bir oyundu sanki provasız oynanan... Ordaydın Orda canevimde Bir ömrün üstüne karlar yağdığı zaman Kim bilir kaç yılın kavli kaç acının vebali Tarihin efsaneye çelmesi sanki Daha başlamadan eskirdi zaman Kopyalanmış tüm mevsim efektlerinden Bırakmadı peşimi o iki imge Biri aşk kaçmış gözlerindi bir ceylandan armağan Biri de kurbanını arayan bir tetikçinin ayak sesleri... Ordaydın Orda canevimde Hayatın bağrına hançer saplarken zaman