Sen Ve Ben

Ne yapılacak bir şey kaldı bugün Ne de yapacaklarımız Ne hayatı yaşayabildik doluca Ne de anlayabildik dünyayı mantıklıca Ne gülmeyi bildik gönülden Ne de ağlayabildik en içeriden derinden Ne kazanabildik bu hayatta Ne de yaşayabildik ömürümüzü doluca Ne yaşantımız kaldı bir buselik Ne de yaşattıklarımızı gerilerde Sürükledi hisler bizi başka diyarlara Ne şanımız kaldı buralarda Ne de şatavatımız Şimdi ben bir viraneyim sen ise tozum Ne hayalimiz kaldı adımıza Ne de saltanatımız yaşantımıza Bir rüyaya el açtık artık senle Ne aşkımız kaldı Ne de sevgimiz yüreklerde Şimdi otur ağla kaybettiklerine Ne şerefliliğin kaldı bende Ne de şerefsizliğin...