Sen III

Bir umut çiçeği midir acaba bu gönlümde açan. Aşkın tohumu mudur ki içime sığmayan. İplik iplik yağmuru seyredip beni ağlatan.... Tanrım nedir bu hisleri bana yaşatan? Hani bir müzik çalar bir yerlerde... Dinlersiniz usul usul Alır götürür sizi mazinin derinliklerine, Yarınlarınızı unutturur... İşte öyleyim şu an bende... Bir ses buldum, günlerdir peşinden koşuyorum. Akustiği iyi kalbime bile, hakim olamıyorum.... Ses beni sürüklüyor, çekiyor kendine... Sonunda susmasından korkuyorum. Her yerde hep o ses, Dokunmak istiyorum, dokunamıyorum. Kollarımla sarmaya çalışıyorum, Cani bakışlardan çekinip yapamıyorum.... Onlara göre yasak biliyorum. Fakat elimde değil ben bunu hergece aklımın bir köşesinde yaşıyorum... Ses diyor ki boşver! Boşver duyguları tok olan insanları. Dinlemek istiyorum onu... Kalabalığın sesinden duyamıyorum... Onu çok seviyorum, onun da beni sevmesini istiyorum, Bir türlü söyleyemiyorum. Ey Ses! Şimdi de ben sana sesleniyorum! Bir tat veriyorsun ki bana, mübala... Öyle çınlıyorsun ki kulağımda, Aklımdaki herşey hiçbirşey oluyor. Mutluluk gözyaşları yanaklarımı yıkıyor. Martıların kanatları, denizin dalgaları, gün batımı anlamını yitiriyor. Kendimi iyi hissetmek için onlara bakmıyorum artık Çünkü sensin, ruhumu, kalbimi, dünyamı aydınlatan varlık!...