Kurtlar Vadisinde Fırtına

Durma git, burası kurtlar vadisi, Duyulmaz burda kuzuların sesi. Sen meleksin, o bir şeytan iblisi, Sonra yok eder seni sinsi sinsi. Bu bir fırtına öncesi sesizlik, Aldanıp kanar buna nice keklik. İşte o anda başlar birden şenlik, Ortaya çıkar tam bir dengesizlik. Şimşekler çakar, yıldırımlar düşer, Sanma ki kurtlar bu ateşte pişer. Nice engeli sıçrayarak aşar, Kopar fırtına ol tebdilin şaşar. Bir fırtına ki göz gözü görmüyor, Bu ihtişama akıl sır ermiyor. Nefes almaya hiç fırsat vermiyor, Görenler bunu bir hayra yormuyor. Bir yudum suda koparır fırtına, Savurur seni koca bir ummana. Kurtlar vadisi bura uyansana, Yaşam hakkı hiç tanır mı insana.