Görüşmeciler

Sudan örülmüşe benziyorlar Yaklaşıp dokunsam usulcana Akacaklar şiirlerin içine Bir yaprak gibi kaldırarak Bütün sözcükleri Çekinmeden ve kendini sıkmadan Birer taş bıraksam ayrı ayrı Her birinin alnının ortasına Biliyorum ki yüzyılda ancak iner Her birinin dibine Ne ile doludur diyemiyorum ağızları Oturup konuşsak şöyle biz bize Fırtına olup çıkacak sözcükler Gündüzleri dağlara doğru esen Geceleri dağlardan denize İçerde olan biri her daim Gömleğinin düğmelerini iliklerken Onu yıkayıp ütüleyen elleri Ve kurutulduğu balkonu düşürür Yaşlansa da gözleri Yollarına da ısındılar oraların Manavlarına, kahvelerine, bakkallarına Görüş günlerine, bekleme yerlerine Ama bir türlü alışamadılar Ayrılış saatlerine