Gül İle Bülbül
A Abdülkadir Kalay
0
Altın Yaprak
Dağları aştıran sevdadır gönül,
Bir yudum suya muhtaç bülbül,
Kanat çırpamaz oldu aç bülbül,
Sen yetiş ona emi sevdalı gönül.
Bir bülbül bildi sevdanın dilini,
Sevdanın kıymetli hali vaktini,
Vakti seher oldu ona nöbeti,
Gülistanı mesken mi eyledi?
Gülistan da gezinir uçamaz bülbül,
Utanır, sıkılır konamaz güle bülbül,
Koklar da gezinir divanesi bülbül,
Dikenine konar ona kıyamaz bülbül.
Mâşukun dikeni acıtır mı âşıkı,
Dolaştı on da bütün aşıkları,
O gül sebebi sözü şakıması.
Altın kafesten vazgeçtiği yuvası.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş