Yitik Gece

Yaşamı anımsatıyordu gece ışıkları yanıyordu bütün evlerin bir kadın eğilmiş iki çiçek saksısı arasından sokağa bakıyordu. Gecenin çarptığı çiftler geçiyordu birbirine yaslanmış gülümseyen sokak fenerleri altından. Çocuklarını uyutmaya çalışıyordu anneler sarhoş kocalar evlerine dönüyordu. Gecelerden bir geceydi gecenin içinde bir yerlerde billur sular gibi mutlu kadın kahkahaları dökülüyordu. Biz iki dost uzak yıldızlara bakarak birer kadehle anıyorduk tüm sevdiklerimizi. Zevk sözcüğü yakışmaz böyle anlara olsa olsa sevk olur bir başka dünyaya rakıdan değildi başımızın dönmesi. Yaşamı anımsatıyordu gece "kirlicam"larda öldürüme inat gözdağlarına aldırmadan zamanın umudu açıyordu yürek yürek. Ey bizi alan gece bir daha gelir misin bilmem ama bildiğim bir şey var yorulunca teslim olmadın sen usul kanatlı bir kuş olup uçup gittin ötelere günün eline düşmeden.