Ruhum Zindanda Kaldı
A Abdülkerim Kasım Baltacı
0
Altın Yaprak
Gözlerim baglanarak,
Elim kelepçelendi.
Karanlik perde perde,
Ruhumda sekillendi
Demir sakirtilari,
Ve nöbetçinin sesi.
Bir kaçak yakalandi,
Hazirlansin hücresi.
Bes numarali hücre,
Zamanin buz tuttugu.
Asirlara es degerde,
Saniyenin artigi
Gün isigina hasret,
Rengi solmus bir deri.
Zaman,zaman ey zaman,
Bir ileri üç geri
Buraya mazlum düsmez,
O halde suçlusun sen.
Adalet yanilmaz ki,
Beyhude ne söylesen.
Konus konusamazsin,
Aglamak, gülmek yasak
Bir yasak ki sormayin,
Yasamak ölmek yasak
Ekmegim tastan kati,
Ve kirik çanakta su.
Ölümü hatirlatir,
Zindanlarin uykusu.
Ve bir gün olmaz olur,
Demir kapi açilir.
Hürriyetin kokusu,
Üzerime saçilir .
Derler eglen gül oyna,
Bedenin azad olsun.
Nereden bilecekler,
Ruhum zindanda kaldı.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş