Delikanlı Deniz Öldü.....

Küçük bir delikanlıydı Deniz Daha on yedisinde Duygusal bir hali vardı Dokunsam ağlayacak gibiydi Sigara verirdim ona derinden içerdi Sigaranın mutlu ettiğini sanırdı Birgün abisi Zoroğlu'nu sordu bana Hani şu manav olan abisini Yanlız onu gercek sevdiğini söylerdi Bir tek ona söylerdi derdini Anlatmak istemedim önce Öyle içten baktı ki yüzüme anlattım; O abin çok seviyor seni dedim Cevabı herzamnki gibi heeee oldu Ardından Hamurpert dağını sordu bana Kalbinde insanlığı barındıranların dağı Bir dilek tutuyormuşsun dedim Ve bırakı veriyormuşsun kendini boşluğa Bir daha kimseler görmüyormuş seni dedim Kimselerin bilmediği bir yerde yaşıyormuşsun sonsuza dek Ama gerçekten insanları sevmek şart Sustu delikanlı Deniz soluksuz baktı yüzüme Sonra ellerimi tuttu küçücük elleriyle yumdu gözlerini kalktı gitti Erzurumda tedavi için gitmişti delikanlı Deniz Yatalak döndü Hınıs'a Bir daha hiç görmedim onu Kimseler görmedi onu birdaha Çünkü DENİZ ÖLMÜŞTÜ:::