Hınıs'lım

Yaradana sığınmış aç, susuz, sefil Kimi, kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Sırf ölmemek için yaşar Hınıs'lım Kimi, kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Beyinlere demir atmış tembellik Bir fabrikası yok, almış başını işsizlik Irgatlık tek meslek, rütbe kölelik Kimi kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Okumak yok, bihâber Hınıs'lım ilimden Göz açmak imkansız baskı, zulümden Bu nasıl özgürlük, beter ölümden Kimi kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Çeker büyüklerin her tür kahrını Bal ister, verirler külfet zehrini İçine akıtır her türlü isyan nehrini Kimi kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Tarlası çoraktır, harmanı kıtlık! Bir deri,bir kemik içi dolu hastalık Gözünüzü açın artık sağlayın birlik Kimi kimsesi yok, perişan Hınıs'lım Duyun bu çığlığı, ağalar, beyler Sorun; açlar ne yer, ne içer, neyler? Söylesem dokunur,söyleyeceğim sözler Kimi kimsesi yok, perişan Hınıs'lım