Kimsesiz Akşamdı
A
Abdullah Karabağ
0
Altın Yaprak
Zengin akşamlardan kovulan
Lokmasız kimsesiz akşamdı
Gözlerin dilencisiydi
akıyla yıkandı
aydınlığıyla tarandı
merceğe konuklandı
yedi içti krallara özgü
Sabaha karşı kaşlara çekildi
geceyi de almıştı koynuna
Gözdikiyle
gözlerinde gecelendi
gözlerinde sabahlandı
Uyandığında
sabahsızdı gözleri
geceleyen gözlerle indi
gözler kentinde
Şaşırdı
gözleri yüzer gözdü
köşebaş(ı)larında çörek satıyorlardı
Üstü
hırkasız kimsesiz sabahtı
varoşlardan kentin merkezine akıyordu.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş