مناجات شمارهٔ ۱۹۰
خ خواجه عبدالله انصاری
0
Altın Yaprak
الهی گاه گریم که در اختیار دیوم از بس تاریکی بینم باز ناگاه نوری تابد که جمله بشریت در جنب آن ناپدید بود خدایا از تو می گفتم و گاه از تو می نیوشیدم میان جرم خود و لطف تو می اندیشیدم کشیدا آنچه کشیدم همه نوش گشت چون آوای تو شنیدم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş