مناجات شمارهٔ ۱۹۴
خ خواجه عبدالله انصاری
0
Altın Yaprak
الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار تر کیست بنده چون بهی خود نگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید
پر آب دو دیده و پرآتش جگرم
پر باد دو دستم و پر از خاک سرم
و چون به لطف الهی و فضل ربانی نگرد بزبان شادی و نعمت آزادگی گوید
چه کند عرش که او غاشیه من بکشد
چون به دل غاشیه حکم و قضای تو کشم
بوی جان آیدم از لب چو حدیث تو کنم
شاخ عز رویدم از دل چو بلای تو کشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş