مناجات شمارهٔ ۲۱۲
خ خواجه عبدالله انصاری
0
Altın Yaprak
الهی آن کرده را بر سر کوی بلا آوردی و بلا و مصیبتها را بایشان نمودی این یک گروه هزار قسم شدند همه روی از بلا برگردانیدند مگر یک گروه اندک که روی گردان نشدند و عاشق وار سر به کوی بلا نهادند و از بلا نیندیشیدند و گفتند ما را همان دولت بس که تحمل اندوه تو گشتیم و غم بلای تو خوردیم و یک یک بزبان حال می گفتند
من که باشم که به تن رخت وفای تو کنم
دیده حمال کنم بار جفای تو کشم
گر تو بر من به تن و جان و دلی حکم کنی
هر سه را رقصکنان پیش هوای تو کشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş