İki Paralık Adamlar

Siz mesela Emire’ler, Mehmet’ler Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Siz aklı kısalar, derdi dehşetler Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Sarmış kalbinizi bir çelik perde Aşk duygunuz mahkûm kalmış içerde Ağlanacak, hatta ölecek yerde Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Huzurlu bir lokma yiyemiyenler Gönlünce bir urba giyemiyenler Haksızlığa “hayır” diyemiyenler Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Yoksulluk bir yanda, zulüm bir yanda Farzet ki hastasın bir yıkık handa Gülmenin çılgınlık olduğu anda Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Siz her saat sarhoş, her zaman toklar Eğlenceden gayri kaygusu yoklar Aç komşuyu düşünmeyen Buldog’lar Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Ne desem, ne yazsam hepsi nafile Düzelmez hâliniz itiraf ile Gülmek yüz kızartan suç olsa bile Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Ar-namus denince kaldır öte at Millet davasına yanaşma yan yat Ruh gebermiş, deri diri! .. Bu ne halt? Gıdıklasam gülersiniz değil mi? İmandan-ahlaktan soysalar sizi Beton heykel gibi koysalar sizi Şöyle böğrünüzü, ya midenizi Gıdıklasam gülersiniz değil mi? Siz iki paralık gülünç kişiler Hop demeden dişleriniz ışılar. Siz şuur yoksulu sebep başılar Gıdıklasam gülersiniz değil mi? (Vur Emri)