İş İşten Geçince

Başkasını yakan zulüm seni de Yakar amma neden sonra anlarsın. Sahtekârın imanı da, dini de Kokar amma neden sonra anlarsın. Gün gelir gözlerin dalar yokuşa Şartlar yorgunları salar yokuşa Umulmadık yerde sular yokuşa Akar amma neden sonra anlarsın. Öfke her gün ölür, aşk eceliyle Akıl arkadaşlık etmez deliyle Yanlış yapan yaptığını eliyle Yıkar amma neden sonra anlarsın. Yıllarca gül diye koklarsın taşı Akşamı yaşarsın sabaha karşı Sabır sarı yaprak, umut gözyaşı Döker amma neden sonra anlarsın. Fikirsizlik gol atarsa fikire Altın diye sarılırsın bakıra Güvendiğin eller seni çukura Çeker amma neden sonra anlarsın. Aman deyim bilir misin amanı Boş hayale kurban etme zamanı Müjde dağlarına eyvah dumanı Çöker amma neden sonra anlarsın. Çorbaya sallarsın taş dolar kaşık Dört adım öteye şavk vermez ışık Kör inada sarılmaktan sarmaşık Bıkar amma neden sonra anlarsın. Hakikatler üzücü ha, katı ha Delinirse su koyverir çatı ha Zaman zaman gizli kirler satıha Çıkar amma neden sonra anlarsın. Kurnaz emer budalanın kanını Böyle yürür hokkabazın kanunu Doğru karar eğri dostun canını Sıkar amma neden sonra anlarsın. Eylül-1992 Akıl Karaya Vurdu(sh.30)