Şüpheliyim Bre Dostlar

İki ayaklıydı, konuşuyordu “İnsandır” dediler, ben inanmadım. Kediye benzettim, artık yiyordu “Aslandır” dediler, ben inanmadım. Fala baktı, aynalara bakmadı Hayalimde müspet iz bırakmadı Başköşeye bağdaş kurdu, kalkmadı “Mihmandır” dediler, ben inanmadım. Her gün bir kılıkta gördüğüm oldu Şüpheler beynimde kördüğüm oldu Yaşını-başını sorduğum oldu “Civandır” dediler, ben inanmadım. Dedim, soyu kalsın, töresi nasıl? Verdiği sözlerin firesi nasıl? Şeytanla, Deccalla arası nasıl? “Düşmandır” dediler, ben inanmadım. Yediği arpaya hile katardı Kızarsa yıldıza tekme atardı Şeceresi katırdan da beterdi “Safkandır” dediler, ben inanmadım. Arada bir kürsülere çıkardı Nara vurur yeri/göğü yıkardı Uzak görür, uzaklara bakardı “Bakandır” dediler, ben inanmadım. Tapular kestirdi toprağa, ota Ayırdı namına binlerce kota Yediği naneye, kırdığı pot’a “Destandır” dediler, ben inanmadım. Özünü yokladım özünde nur yok Dilinde edep yok, sözünde nur yok Kalbinde itikat, yüzünde nur yok “Sultandır” dediler, ben inanmadım. 7 Ağustos 1995 (Yasaklı Rüyalar)