يا منية النفس حسبي من تشكيك

ا ابن خفاجة
0 Altın Yaprak
يا مُنيَةَ النّفسِ حَسبي، من تَشكّيكِ، أنّي أُصابُ، وكفُّ الدّهرِ تَرميكِ ولو تَسامَحَ خَطبٌ في فِدائِكِ بي، لكنتُ مهما عرا خطبٌ أفديكِ وكيفَ أُعفي بلَيلٍ تَسهَرينَ بهِ، أو أستَسِيغُ شَراباً ليسَ يُروِيكِ؟ هنيدَ أوجعتِ قلباً قد أقمتِ يهِ ما بالُ طَرفي، وما يُدريكِ، يَبكيكِ فرُبّ لُؤلؤِ دَمعٍ كنتُ أذخَرُهُ عِلقاً أُغالي بهِ، أرخَصتُهُ فيكِ و إن نأى بكِ ربعٌ غيرُ مقتربٍ أوِ احتَواكِ حِجابٌ فيهِ يُقصِيكِ فإنّ كلّ نَسيمٍ، خاضَهُ أرَجٌ، رسولُ شوقٍ أتى عني يحييكِ ورُبّما شَفَعَتْ لي غَفوَةٌ نَسَخَتْ أخرى الظلامِ فباتَ الطيفُ يدنيكِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.