إني منعت من المسيسر إليكم

أ أبو فراس الحمداني
0 Altın Yaprak
إني منعتُ منَ المسيسرِ إليكمُ و لوِ استطعتُ لكنتُ أولَ واردِ أشكو، وهل أشكو جنايةَ منعمٍ غَيْظُ العَدُوّ بِهِ، وَكَبْتُ الحَاسِدِ؟ قدْ كنتَ عدَّتي التي أسطو بها وَيَدي إذا اشتَدّ الزّمَانُ وَسَاعِدي فَرُمِيتُ مِنْكَ بِغَيْرِ مَا أمّلْتُهُ وَالمَرْءُ يَشْرَقُ بِالزّلالِ البَارِدِ لكنْ أتتْ دونَ السرورِ مساءةٌ وَصَلَتْ لهَا كَفُّ القَبُولِ بِسَاعِدِ فصبرتُ كالولدِ التقيِّ؛ لبرهِ أغضى على ألمٍ لضربِ الوالدِ و نقضتُ عهداً كيفَ لي بوفائهِ وَسُقيتُ دُونَكَ كأسَ هَمٍّ صَارِدِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.