الحب والربيع

إ إبراهيم ناجي
0 Altın Yaprak
جدّدي الحبَّ واذكري لي الربيعا إنني عشت للجمال تبيعا أشتهي أن يلفَّني ورق الأيكِ وأثْوي خلف الزهورِ صريعا آه دُرْ بي على الرِّفاق جميعاً واجعل الشمل في الربيع جميعا لا تقل لي أشتر المسرَّة والجاه فإنِّني حُسنَ الربى لن أبيعا فلغيري الدنيا وما في حماها إنني أعشقُ الجمالَ الرفيعا أنا من أجله عصيتُ وعُدِّبْتُ وأقسمتُ غيرهَ لن أطيعا وبطيبِ الربيع أقتاتُ زهراً وعبيراً ولا أُكابد جوعا فَهو حسبي زاداً إذا عَفَت الدُّنيا وأقْوَتْ منازلاً وربوعا

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.