Spes (Негри; Колтоновский)

А Ада Негри
0 Altın Yaprak
Когда безжалостно, в дни горя рокового, Страданье жжёт нам грудь, Душа стремится в высь, чтоб цепи зла земного С себя стряхнуть… В морозной вышине, где вихрь заворожённый В безмолвном небе спит, Смиряется орел, когда окровавлённый Туда взлетит… Так, истощив весь яд проклятий, в нас смолкает Мятежный дух, и вновь, Смирясь, из глубины душа с мольбой взывает: Любовь, любовь!..

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.