La rosa de la aldeana

A Adelardo López de Ayala
0 Altın Yaprak
Donosa aldeana de negro cabello, de rostro más bello que fresca mañana: detente; te llamo temblando de amor; desata ese ramo y dame una flor. Marchito y sin vida tu ramo, aldeana, acaso mañana ninguno lo pida; mas hoy que lo pinta la luz del amor, desata esa cinta y dame una flor. No llores, amada, no muestres despecho; que llevo en el pecho tu imagen grabada. ¡Dichosa mañana! ¡Dichoso mi amor! Me dio la aldeana la rosa mejor.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.