İçim Yanıyor

A Adem Durmazer Adem Durmazer
0 Altın Yaprak
Odamın dışına çıkasım gelmiyor Bırak dışarı çıkmayı Ayağımı kaldırıp Adım atasım gelmiyor Bazen annem ekmek almaya gönderiyor Köşedeki Mehmet bakkala Zorla gidiyorum zorla Vallahi yemin ederim İki gözüm önüme aksın ki Üşendiğimden değil Yorulduğumdan Miskinleştiğimden değil Hani yan komşumuz Fatma Hanım teyze ile Onun arkadaşı müzevir Zeynep var ya İşte onlar Ne zaman sokağa çıkarsam Konuşup gülüyor olsalar bile Beni görünce yüzleri değişiyor Acıyarak bakıyorlar yüzüme Vah garibim vah deyip Yanaklarımı saçlarımı okşuyorlar Ali amca Hüseyin dayı Mahmut abi Temizlikçiler bekçiler Hepsi hepsi aynı şeyi yapıyorlar Canım yanıyor İçim yanıyor Ağlamak istemiyorum Ağlamak istemiyorum baba Kucağına alıp sorardın Ne olacaksın diye Ben de hep doktor olacağım derdim Artık Ne doktor ne öğretmen Ne avukat ne pilot Hiçbir şey olmak istemiyorum Sevmiyorum okulu sevmiyorum Annem gönderse bile kaçıyorum Gitmek istemiyorum artık Vallahi yemin ederim İki gözüm önüme aksın ki Korktuğumdan değil Tembelliğimden Ödevlerimi unuttuğundan değil Sabahtan akşama kadar fiş okuyoruz Hep bir ağızdan bağıra bağıra Ali gel Ayşe ip atla Baba topu at baba araba al Baba para ver baba eve gel Başımı sıraya dayayıp Kulaklarımı tıkıyorum Hiç birini duymak istemiyorum Canım yanıyor İçim yanıyor Ağlamak istemiyorum Ağlamak istemiyorum baba Sabah kahvaltılarında Dizine oturtup Ekmeğime bal sürerdin Yumurtanın sarısını Zeytinin karasını yedirirdin Kendin çay severdin Bana süt içirirdin Bunlarla beslenen Sağlam ve akıllı olur derdin Artık ne sağlam olmak istiyorum ne akıllı Hiç iştahım yok Canım çekmiyor Hiçbir şey yemek istemiyorum Sofranın bir ucunda annem Bir ucunda ben Oturuyoruz tek laf etmeden Ne bal tat veriyor Ne süt boğazımdan iniyor Annemin bir türlü kurumayan Maviş gözlerine baktıkça Canım yanıyor İçim yanıyor Ağlamak istemiyorum Ağlamak istemiyorum baba Ne sana haber izletirdim Ne anneme dizi Çizgi film diye tuttururdum Bunaltırdım resmen sizi Güçlü yenilmez kahramanlarım vardı Ezbere bilirdim hepsinin adlarını Unuttum hepsini unuttum Teker teker yok olup gittiler Kalmadı beğenip sevdiğim Tek bir tek bir Kahraman var benim bildiğim Oda sensin Açmak istemiyorum Bakmak istemiyorum Vallahi yemin ediyorum İki gözüm önüme aksın ki Korktuğumdan değil Acizliğimden Sulu gözlü olduğumdan değil Her açtığımda Gözü yaşlı anneler Çırpına çırpına bayılan gencecik kadınlar Şoka uğramış Ne yaptığını ne olup bittiğini bilmeyen Boş boş etrafı izleyen çocuklar görüyorum Allahüekber Allahüekber Şehitler ölmez şehitler ölmez sesleri duyuyorum Canım yanıyor İçim yanıyor Ağlamak istemiyorum Ağlamak istemiyorum baba Bir sabah vakti Senin nöbetten dönme saatlerinde Kapımızı çalan askerleri Hatırlıyorum o zaman Bir torba içinde Önümüze bıraktıkları Silahını kemerini Kepini ayakkabını Fularını künyeni Sessiz hissiz buz gibi Eşyalarını hatırlıyorum o zaman Önde imam ve komutanlar Arkada yüzlerce binlerce insan Omuzlarda al bayrağa sarılı Gelişini hatırlıyorum o zaman Canım yanıyor İçim yanıyor Ağlamak istemiyorum Ağlamak istemiyorum baba Bu gün ölümünün birinci yıl dönümü Sevişini gülüşünü Ellerini yüzünü Sıcaklığını o eşsiz kokunu özlüyorum Dört gözle bir yıldır yolunu gözlüyorum Anladım Anladım artık dönmeyeceksin Bari ben geleyim Sensiz Yaşamak istemiyorum Yaşamak istemiyorum baba

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.