Anabella / Sterliçya 2

Ahhh! Anabellam Sarı saçların vardı Beline dek uzayan Fındık fındık gözlerin Karadeniz kokan Al al yanakların Koşuşmaktan kızarmış Biraz çarpık ayakların Sımsıcak bir gülüşün vardı Sen komşumuzun kızıydın Hep sana bakardım pencerenin ardında Her sabah evden çıkarken Ayakların takılırdı İsmini yazdığım kaldırım taşlarına Ama sen onları görmezdin Orada seni anlattığımı İçim yanardı Ama soramazdım Gittin diye soruyorum Sahi sen beni hiç görmedin mi? ANABELLA! Ben hissetmiştim yüreğinde ki sevdayı Sen bana hiç göstermesen de Ta ki gidişine kadar Niyeydi ki bu inat anlamadım Yüreğime kazıdım duygularımı Şimdi gittin diye soruyorum Sahi sen beni hiç sevmedin mi? ANABELLA! Ve yine hıçkırıklara boğuluyorum