Kırmızı Kanla Bilinir

bir. her umudun tutunacak dalı var sabah bir gezginin ayak sesleri yolum sana varmayacaksa gitmenin ne anlamı var üşüyorsan bu senin suçun sana en sıcak hayalleri vadetim sana kumdan bir ülkenin tozlu sokakalarında en yeni en uzun bir rüyayı vadettim birgün her nerede olursan ol olduğun yerde olmayacaksın sen bir suyu kanarak içemeyenlerden bir su kadar berrak ve temiz kalacaksın zaman umutları alıp gitsede ömür, bir çınarın dallarında asılı ya gel toplayalım meyvelerini ya sökelim bu ağacı kökünden iki. her öfkenin arkasında duran sen misin kapılar kapanacak ardına kadar ruhunun zindanına sığınıp gökkubbenin rengini düşleyeceksin denizlere bırakıp tüm çiçekleri özgür olmalarını dileyeceksin esaretle özgürlük arasında sıkışıp kalınca ruhun bilmediğin isimleri anarsın her defasında bulanır deniz sular çekilir göklere kadar mavi bir isyan kuşatır evrenini Musa'nın annesini anarsın yeşil gözlerinin mağrurluğunda rüzgar saçlarıma değip geçerken içimde titreyen hüzün seni çağırır aslında ne gözlerin yeşildir ne de rüzgar saçlarımda eylenir hepsi benim gördüğümdür hepsi seni sevdiğimdir ey dağlara düşen ağıt acıyla yoğrulan zaman ellerimin ansızın şaşkınlığı ey dile gelmeyen bitmeyeni bitir artık kan toprağa damlamasın bırak kırmızıyı gül ile hatırlayalım üç. oysa mavi, isyanın rengidir yeşil, gözlerinin ve kırmızı kanla bilinir