Notlar

I Bakınca pencerenden genzinde duyuyorsun ölümü ve kokusunu kükürtün. Bir pusula kapıda – uzaktaki bir dosttan- bir muştuyu taşıyor görmediğin kitaplardan, dağlardan. Ve duvarında resimler: Bir güvercin uzakları söylüyor bir kesik kol -kanıyor durmadan bir gül olabilmek için umuda. Güvercin ve gül işte bunlarlasın; bir güvercin bir gül kalmış kentinin duman artığından. Ve sonra birden bir soluk tetiği düşmüş çok eski bir tabancadan. Bakınca pencerenden yüzün acılara karşılık oluyor. II Böyle geçiyor günler: Sessiz yalın birkaç yalın söz gibi -yasak- bir kitabın arasındaki!