Siz Hiç Babamı Tanıdınız Mı?

Benim babam gülerken Gür bıyıklarıyla beni sarardı Çakmak çakmak bakan bakışlarıyla içimi ısıtırdı benim babam, baba adamdı... Benim babam ağlarken hep kahkahalar atardı Hüznün, mutlulukla arkadaşlık kurduğunu anlatmak için Naçar olmuş ömrüne, benim armağan olarak geldiğimi anlatmak adına... Siz, Hiç benim babamı tanıdınız mı? Tanımadınız mı? Benim babam Kör bakan gözüyle bile ayakkabı boyardı Tutmayan ayaklarıyla simit satardı benim için candı, can dosttan da öte Benim babam, adam gibi adamdı... Emekti Şerefti Üç kuruşa kendini satmayandı Benim babam, örnek adamdı... Coşkumdu Mutluluğumdu Dünde olmayan bugünümde, kalemime düşen gözyaşımdı Benim babam, düşlerimi süsleyen kitaptı! Sevgisiyle aç yaşadığım yıllarımın sayfalarıydı... Benim babam olsaydı eğer! İşte bu adam benim babam diye nara atacağım adam gibi adamdı... Siz, Hiç Benim babamı tanıdınız mı? Tanımadınız mı! Ben de...