Her Daim Sen...

Çigligin çigindan kurtuldu gidisin üstüme üstüme dünyalar düstü. senden damlali yagmurun selinde kil utandi kurakliga ugramis umutlarin yamacinda amacim sirsa terk edilisinin isyani sevgimi ütülerken gerçek kendinden süphe etti, her sey her seye aklanip agladi demin en kesif aninda anildin islendin disLandin ama utulmadin bütün aynalar, gidisine isyan Hep senin adin yazilir ben bakinca bakmayinca her misrada, gidisin batti gözlerime sen nakarat'ta aglamanin son hecesinde Uyum, huyuma, sözün özüme kenetlendi çürüdü acimasiz her kaçisin yapragi geçtim tüm devrik terk edilislerden koynunda büyüdügüm ilhamlarim akarken kaç halin var dönmenin sensizlik ekseninde........ Sorular sirmacinda neden yüregimin küresinde degilsin hala? Neden ayni mevsimin son açilan çiçegine arilarimi çagirdin? Neden bagirdin bagrimin en yanik yerine.? Neden gittin en gidilmez anlarin en anlatilmazinda? Ezber edilmis sevmelerimde siirler yürümüyor. Sular sulara suskun aska aska hasret ama uzak. Unutulma vazgeçti ruhi iklimsizligime!!! Oysa vazgeçis, özleminde ta eskiden geçit!!! Keskelerimin bulutlarina gözyaslarim da eklendi!!!! Sel götürdü sensiz olan her seyi, Sürüklendim gül vadine!!!!! Beni tümden terk etmenimi bekledim??? Susmayi ezberledim!!!! Kavusmaktan kaldim!!! Gelmeye çalistim!!! senden kaldim!!!! Seni geçtim!!!! Kendimi geçemedim!!!! Bu sonsuz nurun son nurunda sular akarken!!!!!!! Bir damla sevginin mutlulugunda yeninden yasat beni!