" Ö.ç.m" Den Ah İstanbul!

Ah, İstanbul! Sen şiirlere mi sığarsın? Her yanın İslam kokar Zaten asıl adın da İslambol değil mi? Ayasofsa'nın harcında Peygamberimin bir parçası var. Kaç kere yapmışlar, yıkılmış Dünyanın en büyük kubbesi Peygamberimin mübârek ağız suyunu Katmışlar Rumlar son çare diye Onun için yıkılmamış kubbesi Bizlere kalmış ölümsüz bir hediye Fatih gibi bir serdara nasip olmuş Seni fethetmek Ayasofya'nı müzeye çevirenlere ise Nasip olmuş Allah'ın,Fatih'in, meleklerin Lanetini edinmek Sonra Mimar Sinan şehri olmuşsun Hayratlarla, vakıflarla Dar'ül âcezelerle dolmuşsun Yedi tepeli şehrim benim Yedi tepende onlarca cami Hepsi birbirinden şahane Üç yıl koklayabildim kokunu Şimdi Ankara çöllerindeyim Şair boşuna dememiş meğer: "Ankara'nın İstanbul'a dönüşünü severim." diye Senin toprağına besmelesiz ayak basamam Yüz binlerce evliyanın arasında Allah, demeden,abdestsiz duramam Camilerini depo yaptılar, ahır yaptılar Allah'ı bırakıp birkaç âciz kula taptılar Yine de sen ayaktasın, daim var olacaksın Seni beğenmeyenleri şeytanlar çarpsın. Sen dururken başkent olmak Ankara'nın ne haddine! Ankara'dan sana özlemle bakmak inan şahane! " ö.ç.m "