" Ö.ç.m " Den Overlokçu Kız

Bir kız geçerdi her sabah Aksaray'dan, köprünün yanından Elbiseleri ütüsüz, Ayağında eski bir ayakkabı Ne dudaklarında ruj, Ne yanaklarında allık, Ne kirpiklerinde rimel, Ne de gözlerinde sürme vardı. Ama bir şey vardı, Taa uzaklardan seçilen Nur gibi, ay parçası bir yüz, Öyle masum, öyle sevecen Dualarım kabul oldu bir gün Yanıma yaklaştı ve: _Amca, dedi, Bayrampaşa otobüsü geçti mi? Geçmişti otobüs aslında; Ama ben, geçmedi, dedim. Onu biraz tanımak istedim. Türban yüzünden okuyamamış. Evde felçli bir babası, Âmâ bir annesi, dört de kardeşi varmış. Overlokçuymuş bir atölyede… Evin geçim yükü omuzlarındaymış garibin Bin bir zorlukla biraz para verdim. Kirayı versin diye Bindi, gitti otobüse, eyvallah diye diye. Ben ise bindim bir taksiye Buldum çalıştığı yeri Overlok çekiyordu penyelere Gelinliğini diker gibi Dedim, patronuna bu kızın Diktiklerinden bana on adet satın. Aldım onlardan çeşit çeşit, getirdim eve Hanım dedi, bey bunlar da ne? Boğazıma düğümlendi bir şeyler Dedim, hanım, o kız var ya o kız… Hiçbir şey anlamadı, dedi, hangi kız? Oysa ben o kadar açık anlatmıştım ki… Dilim lal oldu sanki Diyemedim, kimdi O Overlokçu Kız Adnan Ünal " ö.ç.m "