" Ö.ç.m " Den Plastik Sandalye

Annem hediye etmişti seni bana Senin üstünde nice şiirler yazmıştım Çayım gecikince hanıma da kızmıştım Gurur duyardın benimle, hava atardın diğerlerine 95 kiloluk " ö.ç.m " yi taşıyorum diye Şöyle bir gerineyim dedim Uzattım ayaklarımı Ellerimi ensemde birleştirdim Ama vicdansız sandalye Sen yok musun, sen? Beni yerlerle birleştirdin Sayende kalçamı tutarak yürüyorum Aynada sanki Ada Vapuru'nu görüyorum Sana da iyi oldu ama İki ayağın birden kırıldı Masadaki karpuzlar yerlere saçıldı Belki Çağ-Ötem'in ahı öteledi Ona da az takılmadım, konuştum ileri geri Yoksa Tonbul'un ahı mı tuttu ne? Az mı yazdım, tombulum tombulum, diye Oğlum dedi, baba sandalye evde popüler oldu diye Bedava verseler, plastik sandalye almam hediye… " ö.ç.m "