Denizlerin Mahkûmu
A
Ahmet Aksoy
0
Altın Yaprak
Gökler, kimsin diye seslendi!
Dedim, denizlerin mahkûmu
Kaç yıl yedin dedi;
Dedim, bin ömür boyu.
Bunun adı ne yaşamak
Ne de ölmek,
taşınmaz yüke hamalız
Söz, göklerin.
Kolları önde, ilmeği arkada bir gömlek,
Nedir giydiğimiz hüküm
Bilmek mi yoksa bilmemek?
Akıl mahkûm cezaların en ağırına
Hücrelerde çürüyecek,
Karanlık duvarlara sinerek.
Bunca yıl...
Beni deniz tuttu,
Karanlığı yırttım zindanlarda,
Her yer Nur oldu!
Ateşte yandı karanlık
Bir kemik, bir Ruh oldu,
Bir ah ki beni tuttu,
Boynumda tasmam,
Ve it misali sadakat
Benim,
Denizlerin mahkûmu...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş