Olmuyor işte

Olmuyor işte! Olmuyor, Bir kadeh rakı içsem diyorum Ama olmuyor... Sokaklar öyle dolu ki Ne tarafa baksam, öyle "güzeller" var ki Neler geçiyor aklımdan neler, Tutsam, sarılsam diyorum Öpsem, hiç pişmanlık duymadan. Olmuyor işte, olmuyor. Derdim olmasa kendimden başka! Düşünmesem kimseleri, Yarın ne olacak! Zaman akıp giderken pervasızca, Bana ne desem gülüp geçsem, Ve İnsanlar ölüyormuş Irak’ta Açmış, yoksulmuş Afrika, Zulüm görüyormuş dünya! Bugün Kurban Bayramıymış, Filistin’de Ölüm kusmuş yine İsrail, Bana ne! Bana ne! Ba na ne, Demek istiyorum Olmuyor işte, olmuyor! Ben de Beyoğlu’na gitsem Nevizade’de şarkılı türkülü içsem Bir piliç alsam da yan masadan Huzurlu bir gece geçirsem Tüm hayvanlığımla... İnsanlardan, insanlıktan bin ışık yılı uzak olsam Hangi yöne, bilemem ki, kaçsam Onlar gibi, duymasam ben de Ağlayan anaların, çocukların sesini Kahkahalar yükselse masamızdan Eşliğinde şarkıların dilber dudaklarından Nefsimin kölesi olsam, Kör! Sağır! Ve aklı olmayan Bir deli... Ve haykırsam İstiklal’de çalarken çanlar Deliyim deliyim, deli... . . Sabah uyanmasam, uyanamasam Diyor akıl, Suçumu örtercesine örtünsem yorganı Bu çağdaş, medeni dünya bıraksa yakamı Uyansam hesap gününde Kim ödeyecek bu bedeli Kim! Bu bilmenin mesuliyetini? Olmuyor işte, olmuyor Bayram her yerde bayram olmuyor Bayram her gönülde huzur bulmuyor, Olmuyor işte, Olmuyor.