Sabahtı

Sabahtı, belki beş, belki yedi... Rüzgar sokaklarda yaprakları süpürmeden Ocaklarda bir duman tütmeden efkarla Neden bunca yıl sonra, sinsi bir ateş Gelip, Burgaz'da uykumda, koynuma girdi! Bir hatıra kadar bile anımsamadığım, Üzerinden binlerce mil okyanusla uzaklaştığım, Çirkefliklerle, sarhoşluklarla, zinalarla Beyaz bir sayfayı karaladığım günler Meğer kifayetsizmiş! Unutamadığım... Neylersin! Kavmime lanet etmiş tanrı, Neylersin! Yollarımıza elif elif çile yazılmış Hasret belki bir teselli olur içimizdeki ateşe, Sürüp gidecek bu dert, kaçsak da mahşere Ateşle sönermiş bazen, yandığımız ateşler. Sabahtı, belki beş, belki yedi... Yıllar sonra sevdiğim kız yanıma geldi. Belki mutluydu belki de dertli, O beni özlemiş mi unutmuş mu bilmem Ama benim halim galiba belli.