Zulüm

hayat üzerimizde ateşten gömlek zulüm var nefslerimize bizden bize çığlıklar kopuyor içten içe bastırılıyor isyanlar sessizce ateşten kopan kor her gece düşüyor tenime içime düşüyor! imdat! denizlerin suyu imdat! nafile bu çığlık! fenerde üşüyor bir karabatak, haset, haris, habis emekçileri denizlerin karalardan akın olduğundan beridir haramiler, arsız, meşakkâtsız, aşksız haram rızıklarla doldular içimize. denizler üzerimizde ateşten gömlek zulüm var nefslerimize karadan denizlere, çığlıklar kopuyor içten dışa bastırılamıyor isyanlar artık, sessizce.!