Bağcı

Yalancı bahar gelir, erken çıkar yapraklar İner beyaz surata, balyoz gibi şaplaklar Tarumar olmuş her yer, nadas kalmış topraklar Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Şimdi kuşun yuvası, sahte çamın dalında Uçan arabasıyla, medet geyik kılında Saklı olan umutlar, doğar yeni yılında Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Bakmayız ak saçlara, deriz dünya yaşlandı Öncesi yok sanırız, tura bizle başlandı Adem babadan beri, çok peygamber taşlandı Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Hayatı sonsuz sandım, bilmedim ki faniyim Hor kullandım ömrümü, kendime çok caniyim Saray harabeleri, ibret için kaniyim Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Geçen asırlar boyu, aynı akar dereler Taşkınlar zarar verir, yıkar çoğu kereler Revaçta buz dolabı, yoktur artık cereler Kimisi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Ervahtan gelir ama, insanlar hür dininde Mülkünde padişahtır, gayrı beden ininde Yakılıp yıkılanı, öğrenir son sininde Der kimi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü. Uzun zamandan beri, Anadolu bağımız Şükür ve dua ile, aşıldı her dağımız Resmin parçalarını, bir ederse sağımız Der kimi üzüm yedi, kimisi bağcı dövdü.