Ay Geceler

Ay geceler sakladığım her şeyi O saf ışığıyla kaplayan geceler Yaşadığım yaşattığım acıları bilen sırdaşım Niçin gelmez oldunuz Niçin acılarıma ilaç olmuyorsunuz Niçin beni yalnız bıraktınız dostsuz ve sessiz bir şekilde Beni mahkum ettiniz sabahları olmayan gündüzlere Hep gündüz hayatım gündüze mahkum İçeride günleri sayarken patikalarda yolun karanlığında Yol alıyordum belimde silah palaskamda sarjörler Önümde denizin yüzündeki parıltılı Yakamozlarla seslenişiyle gelecek günlerin hayalini kurarak Yol alıyordum ve sabah oluyordu Memleketime baktığım yönden güneş doğuyordu Memleketim benden ıraktı ıraktaydı yalnızlığım acılarım Ayaklarımın altından akıp giden Denizin serin sularıyla Anımsıyordum orda olanları Bir gün daha bitti diye çeltik atıyordum Biten günün hayatımdan koca bir günü alıp Beni sona bir adım yaklaştırdığını bilmeden Cebimde taşıdığım ajandadaki takvime Çeltik atıyordum Günler zor geçiyordu Ellerimizde nasır kollarımızda yara bere Cebimizde birkaç lokma ekmek taşıyorduk Kaslarımızda günün yorgunluğu varken Kalbimizdeki sevgilerin ve bizi bekleyenlerin hasretleri Dayanacak güç veriyordu Şimdi ise dışarıdayım Günler hızlı geçiyor Artık takvime çeltik atmıyorum Burada güç verecek ne bir sevgi ne de bekleyenlerin verdiği güç var Yorgunum yoruldum Geceler İnsanlara sözlere yapılanlara Tahammül edemiyorum Bu hayatın her yerde her zaman aynı olduğu Gerçeğiyle yine kenara çekilmiş durup İzliyorum sıkıla sıkıla bunala bunala Zamana ve gündüzlere mahkumum Dost Geceler karanlığınızla beni örtün Kimse beni görmesin Kimse sesimi duymasın Kimse yakmasın kalbimi Kimse zulüm etmesin Kimse beni inciltmesin Kimse beni kırmasın Kimse üzerimden rant sağlamasın Kimse beni öldürmesin kahırdan sıkıntıdan Dost Geceler karanlık ışıklarınızla beni örtün. Dostum deyip maske takanlara nispet edercesine Beni örtün geceler.