Zaman Akıp Giderken

zaman akıp giderken ben bu karanlıkta bekliyorum bir ışık alışık olduğum bu karanlıktan beni çekip alacak içimde can çekişen umudumu aydınlatacak gözlerimin içinde parıltı olacak zaman akıp giderken bu karanlık daha da karanlık daha da siyah daha da umutsuz daha da cansız içimde çırpınan son umutla düşlediğim hayallerim karanlığa boyun eğen kısık bir mum gibi zaman akıp giderken alıştığım hep bende ki karanlık artık istemiyorum aydınlığı bu karanlıkta artık beklemiyorum bu karanlıkta sığınacak bir ışık ben bu karanlığa hapis karanlık bana zindan