Ahmet Dümrül

Ahmet Dümrül K.Maraşın Pazarcık ilçesinin, Küçük Üngüt Köyünde 1948 tarihinde dünyaya gelmişim. Neye geldiysem bende bilmiyorum. Köyüm: Bir çok Anadolu köyü gibi, dağların arasında unutulmuş Dört yüz beş yüz hanelik bir köy. Üst yanı dağ alt yanı uzun bir kaya. Üç dört km. boyunda yatan bir yılan gibi Yüksekliği yer yer değişir yüz‘le iki yüz metre arası Kayanın dibinde yem yeşil bir dere. Yaşayan bir cennet: Kayanın dibinde bize hayat veren Üngüt suyu akar. Gözesinin buz gibi suyunu içen bir daha unutmuyor Bizden önceleri de uygarlıkların yaşadığını belirten medeniyetlerin izi var. Kayalarda oyma evler evlerin içi nakış nakış işlenmiş Sert kayayı keski çekiçle oymuşlar Oraya çıkmak için otuz metrelik merdiven lazım Üngüt deresinde Üngüt suyunu nazlı nazlı aktığını Kayanın başında seyretmek her şair‘in duygularını kabartır ruhunu okşar. Nerden bakarsan bak Dağ ile kaya arasına konmuş bir Kartal yuvası bir kale gibidir Her çiçeğin bir rengi, her güzelliğin bir bedeli var. Bizde ağır ödedik bedelini Çocukluğum orda geçti Yaşam doğanın insafına kalmıştı. Kışı çok sert geçerdi yazları kurak Yol yoktu,araç yoktu,doktoru yoktu dert çoktu Sıtma,gırip, kızamık sırayla Sayamadığım hastalığın daha nicesi can alırdı Benliğimden silinmeyen anılar. Bizler doğayla savaştık, duayla yaşadık, muskayla sarıldı hep yaralarımız. Çaresizlik bilinçsizlik başımıza neler getirdi Kader,yazı demişiz beceriksizliğimize. O Üngüt deresi var ya o Cennet var ya bize Cehennem‘ide yaşattı Ne yazık ki hallen ne ebe ne Doktor var yaşam doğanın insafına kalmış böyle gelen böyle gitmesin [email protected] http://www.ahmetdumrul.de