A Ahmet Ekici

Ahmet Ekici

7 şiir · 1954 —

0 Altın Yaprak

AHMET EKİCİ Ahmet ekici 1954 yılında kahraman Maraş’ın Göksun ilçesine bağlı yeni yapan köyünde doğdu. İlkokul yıllarında şiir merakı başlayan Ahmet ekici yazdığı şiirleri hiç biriktirmedi birkaç gün okuyup yırtıp attı. 1977 yılından sonra yazdığı şiirleri biriktirmeye başladı. Aşk, sevgi, memleket, gurbet şiirleri ve taşlamalar yazan Ahmet ekici 1999 yılında kuru ağaçtaki yaprak adlı kitabı çıkardı aynı yıl Anadolu hececileri 1 ve Anadolu hececileri 2 de yer aldı 2000 yılında Anadolu hececileri 4 de yer alan Ahmet ekici aynı yıl yorgun yolcu adlı kitabı çıkardı. 1999- 2003 yılları arasın da Anadolu İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği Yönetim Kurulunda görev aldı. Çok sayıda radyo ve televizyonlarda şiir ve söyleşi programlarına da katılan Ahmet ekicinin şiirleri Türkiye’nin birçok bölgesinde dergi ve gazetelerde yayınlandı Halen kayseri de ikâmet eden Ahmet ekicinin basıma hazırlanmış şiir ve öyküleri bulunmaktadır.

  • 1 Kuruağaçtaki yaprak, 2 Yorgun yolcu,
  • ANTOLOJİLER: Anadolu hececileri 1 -Anadolu hececileri 2 -Anadolu hececileri 4-: kültürün günlüğü şiir antolojisi(melikgazi belediyesi.) - göksunlu şairler şiir antolojisi(göksun belediyesi) Gül ekelim yüreklere şiir antolojisi.

Ahmet Ekici şiirleri

Arama yardımı

Yetmez mi sevdiğim senden çektiğim Gözlerimden kanlı yaşlar döktüğüm Bir defa sevmeyip hep hor baktığın Bir gün gözlerinde tüter ağlarsın.…

1

Beni görüp yüzün öte dönersin, Küskün müsün, dargın mısın bilinmez. Biliyorum için, için yanarsın, Hasta mısın, yorgun musun bilinmez.…

Bilmem şu dünyanın neyine gülem Çok ıstırap çektim dolmuyor çilem Bağlandı yollarım ben nasıl gelem Yâr beni çağırmaz dillerin gayrı…

Şu "yalan dünyada" karadır bahtım, Elime aldığım dal, çürür gider. Dolsa hazineler, kurulsa tahtım, Kısmet olmaz bana pul çürür gider.…

Karanlığı aydınlatan kişisin, Memleketin bedenisin başısın, İlim sofrasının bitmez aşısın, Her tarafta aranırsın öğretmen.…

Gönlüme sevginin doğduğu yerde Açtım ellerimi seni çağırdım Gecenin güneşi boğduğu yerde Açtım ellerimi seni çağırdım.…

Yıllarda dostluğu bozuyor benden Eski yaralarım kanıyor mu ne Bir duman çıkıyor gönül evinden O da alev alev yanıyor mu ne…

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.