Bumerang

Ankara’yı bir geçsem Karaşın gurbetime doğru Geçtiydim Erzurum’du 25 yaşımdı esen Kıştı kinini kustu hakiayaz tonunda “Beni bir avcı vurdu” tüfek çattı postumda İlk kez bir istasyonda yağmalandım Bulutfirak Sivas’tı Delik deşikti trenlerim Anladım kafebentmiş aşk infilâk etmeden kalbim Hüznüm birden boyumu aştı Eğri bir hançerdi Kızılırmak keskin ağıtlarla bilenen Sevdamın yorgun atları azgın sularla yarıştı Van’dı Iğdır’dı Artvin’di Kars’tı Yakmıştı çubuğunu cümle serüven Ağrı’yla oturmadık diz dize Demini almadı daha söyleşiler Aras’ı ağlattılar günler bulandı geçip gittiler “namert köprüsünden” Kalınca akarlardı Dicle’yle Fırat hırçın bir tarihin vadisinden Yollarım kaldı yayan yapıldak Dostlarım kaldı gönül dolusu Elimin altındaydı Trabzon Rize Tortum’un gizemli serin uğultusu inerdim düşlerimde tirşe bir denize elmas kıyılarını okşayarak Ben hiç sınır çiğnemedim Dağlara çıkarmadım şiirimi Konsaydım Harran’ın göğsüne yağmurun sesiyle konardım Halay başlarında alırdım yerimi Uzun havalarda konaklardım Toprağın diliyle gülümserdim göçkünlüğün belalı ülkesine Ankara’yı bir geçsem Ah bir köpürsem bendime Azıcık havalansam dönüp geliyorum kendime