Fibula

I. Bir tasın çınıltısı taşçıl sarnıcta kamaştırır tarihini bre şair kavruk duyarlığınla kıvranırken Derin Frig vadisine gizlenmişse zaman yitik sözcükleri bulup çıkarmaya upuzun kulakları olmalı insanın Sesçil toprağından seken her fısıltıya kulak kabartmalı biteviye Ancak kulakkanat bir yaratık alnının teriyle süzülür höyüğünden sürükleyip ardından arkaik bir yağmuru Midaslı söylencelerin ipiyle rüzgârın gönderine çeker dupduru II. Eski bir kente geldiğim doğru Demem o ki okunmayan kitaplar gibi gidilmeyen kentler de yenidir Bir dizeyle iğneleyip iki yakasını Porsuk’un göğsünü pullayan imgelerle ballı şarap tadında aşklara bandı mı kucağında lüle saçlı sevgilinin tiril tiril hafiflermiş konuğu Gördüm ve zilzurna yaşadım bunu Siz ey ateşböcekleriyle harlanan gecenin çılgın dipsomanları Rahmi, Erol, Olcay, Necmi, Şakir! Demirden düdükleri de olsa ayrılığın Bir kent en güzel şiirle eskitilir Eskişehir, Kasım-2006