Sensizlik

Sensizlik Sensizlik, bir çığ gibi düşerken yüreğime, Her akşam bin defa soludum hasretliğini. Sesini dinledim rüzgârların, belen tepesinde bir nefes kokuna, bir ömür verdim. Ellerimle söktüm de yüreğimden ruhumu, salınıp gezdiğin yollara serdim. Gök ekinler misali biçtim sevdamı Harman harman derdin hasat zamanı. Uzaktan uzağa umut besledim, düşlerim dağıldı, yerle bir oldu. Gölgene, gölge gibi taktığım gönül ettiğin bu nazdan artık yoruldu. Bir kartal kanadına astım aşkımı yıllar ötesinden sana gönderdim. Yellerin önüne katıp hasreti başı karlı karlı dağlar aşırdım. Taş oldu sanırdım yorgun yüreğim seni nasıl sevdi, bende şaşırdım. Buruk sevinçleri yaşayamadım bir akşam, Yıldızlar takamadım siyah saçlarına. Uykular gözlerimde ateş oldu da geceler bir türlü güne dönmedi. Gökte güneş bile söndü her akşam içime koyduğun ateş sönmedi. Yollarına yaprak yaprak gül döktüm ceylân gibi seke seke geçmedin. bir gece kal dedim, çıkma düşümden, gitmeyi bir kere kafaya taktın ne düşümde kaldın, ne de hayalde Ne kendinden bir tek eser bıraktın.