Yoldan Geçenler

bir rüyada yürür gibi geçerler evimin önünden her akşam üstü yüzleri bir duman gibi dağınık sönmüş saçlarında son damla ışık bir korkuları var gibi her akşam evimin önünden geçerler onlar ne sesleri ıslık çalan bir rüzgar ne de omuzları yalçın bir dağdır ümit gözlerinde ölü bir bakış sayha bir bükülüş dudaklarında bulamadıkları nedir ki yaz, kış dolaşırlar şehrin sokaklarında... onlar - omuzları ne yalçın bir dağ ne sesleri ıslık çalan bir rüzgar - bir rüya içinde gibi her akşam kopan ve uzayan şekiller ile sanki nehir gibi akmaktadırlar derinden ruhları çağıran sese.