Kimse taşıyamaz aşk acısını Yüreğe saplanan bir şiir kadar İnsanoğlu içindeki yangını Söndüreyim derken daha çok yanar…
IV/Mare Tranquillitatis Biz biz idik biz olduk / görmeyene göz olduk Güneşin terkisinde geceye gündüz olduk…
Geceler kör ve sağır / ses vermeyen bir kuyu Haklı kılar uykuyu ve uyuşturucuyu Ağzından çiçek açan erguvan gökte…
Seni sevmek seni tükenmek mi biraz Kırılıp dökülmek mi yoksa gökyüzünün bittiği yerde Hep seninle beslenen o sensiz saatlerde Yangın yerine dönmek mi biraz…
1
Şiirin bir ucunda salkımsöğüt Öbür ucunda gökyüzü ve bulut Bulutun bir ucunda rüzgârgülü…
Sıkıldık deyince sıkılıyoruz Sevişip terlemenin yalnızlığından Bir masa iki masa uzun bir kalabalık Geceye bulaştık mı kan kırmızı bir yağmur…
Kimdi / neyin nesiydi / geriye nesi kaldı Hiçkimse'nin gülüydü / ki hiçkimse'si kaldı Geçen yazla birlikte uçup gitmişti kuşlar…