Eşime

Önce cemreler birer birer düştü Bir aklık, ferahlık geldi havaya. Cümle cansuyu yürüdü doğaya Daha dün, bugüne ulaşmak düştü. Uyanışa durdu dost kara toprak; Gözlerimiz erguvan dallarında, Gözlerimiz baharın yollarında; Titreyişte türlü renk, türlü yaprak. Kalp atışlarında bitmez özleyiş, O gelecek diye, gelecek diye. Tanrı’nın bağışı, O’ndan hediye Gelecek diye yolunu gözleyiş.. Yeni bir güne gebedir her seher. Seksenyedi yıl önce Çanakkale, Şaşırmıştı yedi düvel bu hale; Bahtımıza doğmuştu büyük zafer. Bugün, şükür Tanrı’nın verdiğine, Güneş doğmadan ufkumuza doğdu. Kaan Ahmet’ten armağan buydu: Bir ünvan ki, ben dede, sen de nine. Yeni menzili hayat yolumuzun Bu menzilde dikili bir anıttır. Bu ünvan, süreceğine kanıttır, Yarın da soyumuzun, kolumuzun. Çiçekler, çiçeğe durdu dalıyla, Sen saçını süpürge etmiş ana, Nice çileye katlana katlana Onurlandın şimdi oğul balıyla.